لغت نامه دهخدا
( مناواءة ) مناواءة. [ م ُ وَ ءَ ] ( ع مص ) با کسی دشمنی کردن. نِواء. ( تاج المصادر بیهقی ). دشمنی کردن با هم. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || مفاخرت نمودن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). مفاخرت و معارضه کردن. ( از اقرب الموارد ).