لغت نامه دهخدا
مماجدت. [ م ُ ج َ / ج ِ دَ ] ( از ع، اِمص ) مفاخرت در مجد وشرف. ( ناظم الاطباء ). مماجدة. رجوع به مماجدة شود.
مماجدة. [ م ُ ج َ دَ ] ( ع مص ) به بزرگی نبرد کردن با کسی. ( آنندراج ). باکسی فخر کردن به مجد. ( تاج المصادر بیهقی ). تماجد. ( منتهی الارب ). با هم نازیدن و فخر کردن به بزرگی. معارضه کردن در مجد و بزرگی. مجاد. ( از اقرب الموارد ).
