«ملاحسین تفلیسی اصفهانی» عالم و فقیه برجستهای بود که در اصفهان به تدریس علوم دینی و تربیت شاگردان مشغول بود و از زهاد کامل به شمار میرفت. او با دانش و تقوای خود شهرت داشت و جمعی از فضلای زمان، در خدمت او به تحصیل علوم دینی و اخلاقی میپرداختند و از محضرش بهرهمند میشدند. ملاحسین تفلیسی در اصفهان زندگی میکرد و به دلیل تلاشهای علمی و اخلاقی، جایگاه ویژهای در میان علما و فضلا داشت و به عنوان عالم عامل شناخته میشد. او در ماه رجب سال ۱۱۹۲ هجری قمری وفات یافت و در ابتدا در قبرستان آب بخشان اصفهان مدفون شد، جایی که بر سر قبر او بقعهای آجری و کوچک وجود داشت. پس از مدتی و با تسطیح و تخریب قبرستان، پیکر وی به تخت فولاد منتقل شد و در بقعه «صاحب روضات» به خاک سپرده شد تا آرامگاهش حفظ شود. آثار و یادبودهای او در تاریخ و تذکرههای رجال اصفهان ثبت شده و منابع مختلفی مانند آثار سید مصلح الدین مهدوی، حسن خان جابری انصاری و جلالالدین همایی درباره زندگی و مقام علمی او سخن گفتهاند. ملاحسین تفلیسی علاوه بر فعالیت علمی، به زهد و ریاضت نیز مشهور بود و زندگی ساده و پارسایانه او الگویی برای شاگردان و جامعه دینی به شمار میرفت.
ملاحسین تفلیسی اصفهانی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] ملاحسین تفلیسی اصفهانی، عالم عامل و زاهد کامل در اصفهان می باشد.
آخوند ملّاحسین تفلیسی، عالم عامل و زاهد کامل. در اصفهان تدریس می نموده و جمعی از افاضل در خدمت او تحصیل نموده اند. در رجب ۱۱۹۲ق وفات یافته و در قبرستان آب بخشان اصفهان مدفون شد. بقعه ای آجری و کوچک بر سر قبر او بود که پس از تسطیح و تخریب قبرستان از بین رفت و پیکر او را از آنجا به تخت فولاد تشییع کرده و در بقعه صاحب روضات مدفون ساختند.
مهدوی، سیدمصلح الدین، رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص۱۴۲.
۱. ↑ مهدوی، سیدمصلح الدین، رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص۱۴۲.۲. ↑ مهدوی، سیدمصلح الدین، دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج۱، ص۵۲۶-۵۲۷.۳. ↑ مهدوی، سیدمصلح الدین، مزارات اصفهان (دکتر کتابی)، ج۱، ص۷۹-۸۰.۴. ↑ جابری انصاری، حسن خان، تاریخ اصفهان، ص۲۵۶-۲۵۷.۵. ↑ همایی، جلال الدین، تاریخ اصفهان (تکایا و مقابر)، ص۳۷۷-۳۷۴.۶. ↑ جناب، میرسیدعلی، الاصفهان (رجال و مشاهیر)، ص۱۶۹.
منبع
مهدوی، سیدمصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۲، ص۷۸۷.