مقلاق
لغت نامه دهخدا
مقلاق. [ م ِ ] ( ع ص ) مرد یا زن سخت بی آرام. ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). رجل مقلاق؛ مرد سخت بی آرام و همچنین است امراءة مقلاق. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ).
مقلاق. [ م ِ ] ( ع ص ) مرد یا زن سخت بی آرام. ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). رجل مقلاق؛ مرد سخت بی آرام و همچنین است امراءة مقلاق. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ).