مقذی

لغت نامه دهخدا

مقذی. [ م َ ذی ی ] ( ع ص ) کسی که در چشم وی خاشاک افتاده باشد. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ). و رجوع به ماده بعد شود.