لغت نامه دهخدا
مقتص. [ م ُ ت َص ص ] ( ع ص ) قصاص گیرنده و قصاص دادن خواهنده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). آنکه قصاص دادن میخواهد و آنکه در پی قصاص می شود. ( ناظم الاطباء ). || آنکه برپی کسی می رود. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || روایت کننده سخن بر روش آن. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
