مقبی

لغت نامه دهخدا

مقبی. [ م َ بی ی ] ( ع ص )مرد بسیارپیه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). بسیارپیه از انسان و جز او. ( از اقرب الموارد ).