مقاتعه

لغت نامه دهخدا

( مقاتعة ) مقاتعة. [ م ُ ت َ ع َ ] ( ع مص ) با همدیگر کارزار کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به همین کلمه شود.