مفرکح

مفرکح. [ م ُ ف َ ک َ ] ( ع ص ) فِرکاح. ( منتهی الارب ). آنکه دو طرف سرین او مرتفع و دبر وی برآمده باشد. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).