مغایاه

( مغایاة ) مغایاة. [ م ُ ] ( ع مص ) به شمشیر سایه افکندن قوم بر سر کسی. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). با شمشیر بالای سر کسی ایستادن چنانکه پنداری سایه بر سر آنان افکنده اند.