لغت نامه دهخدا
مطعن. [ م ِ ع َ ] ( ع ص ) بسیار نیزه زننده و طعن کننده. ج، مطاعن. ( ناظم الاطباء ). مطعان. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). و رجوع به همین کلمه شود.
مطعن. [ م َ ع َ ] ( ع مص ) به نیزه زدن. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به طعن شود. || ( اِ ) محل طعن. ج، مطاعن. ( ناظم الاطباء ).