لغت نامه دهخدا
مصواء. [ م َص ْ ] ( ع اِ ) مقعد. ( منتهی الارب ). دبر و کون. || ( ص ) زنی که رانهای وی کم گوشت باشد. ( ناظم الاطباء ). زن که بر ران وی گوشت نباشد. ( منتهی الارب ). آن زن که گوشت ندارد بر ران. ( مهذب الاسماء ). || زن لاغرسرین. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
