مصلیه

لغت نامه دهخدا

( مصلیة ) مصلیة. [ م َلی ی َ ] ( ع ص ) مؤنث مَصْلی. گویند شاة مصلیة؛ گوسپند بریان شده. ( ناظم الاطباء ). || ( اِ ) دوغبا. آش کشک. ( یادداشت مؤلف ). ترف وا. ( مهذب الاسماء ).