لغت نامه دهخدا
مصاحر. [ م ُ ح ِ ] ( ع ص ) آنکه آشکارا حرب کند نه به فریب، و همچنین است در غیر آن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). آنکه آشکارو در صحرا با حریف خود جنگ کند نه به فریب. || آنکه هر کاری را آشکارا کند. ( ناظم الاطباء ).
مصاحر. [ م ُ ح ِ ] ( ع ص ) آنکه آشکارا حرب کند نه به فریب، و همچنین است در غیر آن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). آنکه آشکارو در صحرا با حریف خود جنگ کند نه به فریب. || آنکه هر کاری را آشکارا کند. ( ناظم الاطباء ).
آنکه آشکارا حرب کند نه به فریب و همچنین است در غیر آن.