مشک انگیز
مترادفها
معطر، خوشبو
لغت نامه دهخدا
مشک انگیز. [ م ُ / م ِ اَ ] ( نف مرکب ) خوشبوی. دمنده بوی خوش. مشک آور. آورنده بوی مشک. قیاس شود با شهوت انگیز، غم انگیز، شورانگیز بمعنی شهوت آور و غم آور و شورآور:
سنبل از خوشه های مشک انگیز
بر قرنفل گشاده عطسه تیز.نظامی.
فرهنگ فارسی
خوشبوی دمنده بوی خوش
جمله سازی با مشک انگیز
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 باد ملایم باغ در هنگام غروب خورشید، بویی مشک انگیز و دلانگیز به همراه داشت که تمام فضای حیاط را پر میکرد.
💡 شاعر در این قصیده زیبا از عطری مشک انگیز یاد کرده است که یادآور روزهای خوش و خاطرات دوران کودکی است.
💡 گلهای یاس در شبهای گرم تابستانی، رایحهای مشک انگیز و آرامبخش تولید میکنند که به خوابیدن راحتتر بسیار کمک میکند.