لغت نامه دهخدا
مسقار. [ م ِ ] ( ع ص ) نخلة مسقار؛ خرمابن که دوشاب راند. ( منتهی الارب ). نخل که شیره آن جاری باشد. ( از اقرب الموارد ).
مسقار. [ ] ( اِ ) به لغت عامه اندلس زراوند طویل است. ( فهرست مخزن الادویه ).
مسقار. [ م ِ ] ( ع ص ) نخلة مسقار؛ خرمابن که دوشاب راند. ( منتهی الارب ). نخل که شیره آن جاری باشد. ( از اقرب الموارد ).
مسقار. [ ] ( اِ ) به لغت عامه اندلس زراوند طویل است. ( فهرست مخزن الادویه ).