لغت نامه دهخدا
( مستظئرة ) مستظئرة. [ م ُ ت َ ءِ رَ ] ( ع ص ) مستظیرة. نعت فاعلی مؤنث از استظآر. سگ ماده به گشنی آمده. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به استظآر شود.
( مستظئرة ) مستظئرة. [ م ُ ت َ ءِ رَ ] ( ع ص ) مستظیرة. نعت فاعلی مؤنث از استظآر. سگ ماده به گشنی آمده. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به استظآر شود.