«مستخطئه» واژهای عربی است که در منابع قدیمی به معنای شتر مادهای که نازا یا عقیم است به کار رفته است. این اصطلاح برای توصیف شترانی به کار میرود که قادر به تولید مثل و زایش نیستند و از این نظر با شترهای معمولی تفاوت دارند. این واژه به صورت خاص به شتر ماده اشاره دارد و برای شتر نر عقیم معمولاً اصطلاح دیگری به کار میرفته است. کاربرد «مستخطئه» در متون تاریخی و لغتنامهها نشان میدهد که دامداران و نویسندگان قدیم به دقت ویژگیهای تولیدمثلی شترها را ثبت میکردند. بنابراین «مستخطئه» به معنای شتر ماده نازا یا عقیم است و اصطلاحی تخصصی در منابع قدیمی فارسی برای توصیف وضعیت تولیدمثلی شترها محسوب میشود.
مستخطئه
لغت نامه دهخدا
( مستخطئة ) مستخطئة. [ م ُ ت َ طِ ءَ ] ( ع ص ) شتر ماده سترون. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).