مستحیر
مترادفها
مبهوت، حیرتزده، شگفتزده
لغت نامه دهخدا
مستحیر. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استحارة. راهی در جانب بیابان که دریافت نشود که تا کجا می کشد. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || ابر گران و گرد برگشته بی باد. ( منتهی الارب ). ابر سنگین و سرگردان که بادی ندارد تا آن را براند. ( اقرب الموارد ). رجوع به استحارة شود.
جمله سازی با مستحیر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او در برابر شکوه و عظمت بنای تاریخی و معماری پیچیدهای که در دل کوهستان ساخته شده بود، کاملاً مستحیر و مات باقی ماند.
💡 دانشمندان پس از مشاهده پدیدههای نجومی جدید در کهکشانهای دوردست، در برابر پیچیدگی قوانین فیزیکی حاکم بر آن محیط، بسیار مستحیر شدند.
💡 در آن لحظه که حقیقت تلخ و ناگوار فاش شد، تمام حاضران در مجلس با دیدهای مستحیر و حیرتزده به چهره او خیره شدند.