مستبکین

لغت نامه دهخدا

مستبکین. [ م ُ ت َ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ مستبکی ( در حالت نصبی و جری ). رجوع به مستبکی شود.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران