لغت نامه دهخدا
مستبکی. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استبکاء. گریاننده. ج، مستبکون و مستبکین. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به استبکاء شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟