لغت نامه دهخدا
مساعیر. [ م َ ] ( ع اِ ) ج ِ مِسعار. ( ناظم الاطباء ). مساعر. || برانگیزندگان شدتهای حرب و اشتعال نایره آن و افروزش نارها: ابوعبداﷲ طائی با مساعیر عرب مقدمه لشکر ساخت. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 349 ). با قومی که مشاهیر انجاد و مساعیر اعداد بودند روی به طائی آورد. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 351 ).
