مزدیکان
لغت نامه دهخدا
مزدیکان. [ م َ ] ( اِخ ) یکی از عشایر کرد که در اطراف جبال ساکنند. ( کرد و پیوستگی نژادی و تاریخی او تألیف رشید یاسمی ص 111 ).
مزدیکان. [ م َ ] ( اِخ ) یکی از عشایر کرد که در اطراف جبال ساکنند. ( کرد و پیوستگی نژادی و تاریخی او تألیف رشید یاسمی ص 111 ).