لغت نامه دهخدا
( مرجوسة ) مرجوسة. [ م َ س َ ]( ع اِمص ) فساد و آمیزش کار. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). اختلاط. التباس. ( اقرب الموارد ) ( متن اللغة ). مرجوساء. ( متن اللغة ). گویند: هم فی مرجوسة من امرهم؛ أی فی اختلاط و التباس. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ).