لغت نامه دهخدا
مربض. [ م َ ب ِ ]( ع اِ ) جای گوسفندان. ( غیاث اللغات ). جای باش گوسپندان. ج، مرابض. ( منتهی الارب ). مکان ربوض. و آن برای گوسفندان نظیر معطن است برای شتران. ( از متن اللغة ).
مربض. [ م َ ب ِ / م َ ب َ ] ( ع اِ ) گردآمدنگاه چرب روده. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). الامعاء المتحویة. ( متن اللغة ). مجتمع حوایا در بطن. ( از اقرب الموارد ).
