محیطه
مترادفها
محیط، پیرامون، اطراف
لغت نامه دهخدا
( محیطة ) محیطة. [ م ُ طَ ] ( ع ص ) تأنیث محیط.
محیطه. [ م ُ طَ ] ( غ ص ) محیطة.
- قضیه ٔمحیطه؛ قضیه محیط. رجوع به محیط و رجوع به قضیه شود.
فرهنگ فارسی
( اسم ) مونث محیط.
محیط، پیرامون، اطراف
( محیطة ) محیطة. [ م ُ طَ ] ( ع ص ) تأنیث محیط.
محیطه. [ م ُ طَ ] ( غ ص ) محیطة.
- قضیه ٔمحیطه؛ قضیه محیط. رجوع به محیط و رجوع به قضیه شود.
( اسم ) مونث محیط.