محطم
مترادفها
درهمشکسته، خرد شده، ویران
متضادها
سالم، پابرجا
لغت نامه دهخدا
محطم. [ م ِ طَ ] ( ع اِ ) شیر. اسد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
محطم. [ م ُ ح َطْ طِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از تحطیم. درهم شکننده توانا. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ).
جمله سازی با محطم
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 پس از وقوع آن حادثه ناگوار و بسیار شدید، تمام سازههای قدیمی و محطم در آن منطقه شاهد ویرانی بودند.
💡 او با قلبی بسیار محطم و چشمانی اشکبار، از رفتن دوست صمیمی خود که سالها همراهش بود، بسیار اندوهگین بود.
💡 اشعار این شاعر بزرگ، بیانگر دردهای عمیق و روح محطم انسانی است که در برابر تمامی سختیهای زندگی ایستادگی میکند.