محتجر
لغت نامه دهخدا
محتجر. [ م ُ ت َ ج ِ ] ( ع ص ) آنکه برگزیند حجره را برای خود و منار بر آن نصب کند تا دیگری در آن تصرف نکند. ( آنندراج ). کسی که نشان و علامت می گذارد در جائی و آن را برای خود بر می گزیند. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
آنکه علامت می گذارد در جائی
جمله سازی با محتجر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بسیاری از افرادی که در مناطق بسیار فقیرنشین و حاشیه شهرها زندگی میکنند، در واقع به عنوان یک فرد محتجر در آمار رسمی شناخته میشوند.
💡 زندگی در یک اقامتگاه محتجر و فاقد امکانات اولیه، باعث شده است که بسیاری از کودکان آن منطقه از فرصتهای آموزشی لازم محروم بمانند.
💡 جامعه باید برای بهبود شرایط زندگی افراد محتجر و فراهم کردن مسکن مناسب، برنامههای حمایتی و اقتصادی بسیار گستردهای را در اولویت قرار دهد.