محاکره

واژه «محاکره» به معنای دراز کشیدن خصومت و دشمنی با کسی است و در متون قدیمی فارسی برای توصیف حالتی به کار رفته که فرد نسبت به دیگری کینه و دشمنی دارد و این حالت را به شکل درازمدت یا پایدار نشان می‌دهد. محاکره بیانگر نوعی خصومت عمیق و ادامه‌دار است که فرد را نسبت به دشمنش حساس و بدگمان نگه می‌دارد و مانع از صلح و آشتی می‌شود. این واژه در آثار ادبی و تاریخی برای توصیف اختلافات طولانی و دشمنی‌های پایدار بین افراد یا گروه‌ها به کار رفته و نشان می‌دهد که خصومت تنها یک لحظه یا رفتار گذرا نیست، بلکه حالت ذهنی و رفتاری است که زمان زیادی طول می‌کشد. محاکره می‌تواند هم در سطح فردی و هم در سطح اجتماعی یا گروهی رخ دهد و باعث ایجاد کینه، سوءتفاهم و تنش شود.