مجرای استصحاب
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] مجرای استصحاب به مورد صلاحیت دار برای جریان یافتن اصل استصحاب در آن اطلاق می شود.
مجرای استصحاب، به معنای محل جریان اصل عملی استصحاب می باشد، و آن در جایی است که شک حالت سابقه دارد؛ به بیان دیگر، هرگاه مکلفِ شاک، دلیل قطعی و یا اماره معتبر بر حکم شرعی واقعی نداشته باشد و این شک او دارای حالت سابقه باشد، باید از راه به کارگیری اصل عملی استصحاب، وظیفه خود را تعیین نماید.
جمله سازی با مجرای استصحاب
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 فقیه در هنگام بررسی احکام، مجرای استصحاب را زمانی به کار می‌برد که شک در بقای حالت قبلی باعث تصمیم‌گیری شود.
💡 استفاده از مجرای استصحاب در استنباط احکام، مستلزم آن است که حالت قبلی با اطمینان کامل بر جریان فعلی مقدم دانسته شود.
💡 در صورت شک در طهارت، مجرای استصحاب به ما اجازه می‌دهد که بر اساس یقین قبلی به پاک بودن خود عمل کنیم.
