مجالحه
متضادها
صلح، آرامش
لغت نامه دهخدا
مجالحه. [ م ُ ل َ ح َ ] ( ع مص ) با هم ترشی و درشتی کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). || دشمنی آشکارا نمودن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || آشکار کردن کار را بر کسی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || با کسی نبرد کردن به بزرگی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). || جنگ رویاروی کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
جمله سازی با مجالحه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در داستانهای حماسی قدیمی، شوالیهها برای اثبات شجاعت و بزرگی خود، مدام وارد مجالحه و نبردهای تنبهتن با دشمنان قدرتمند میشدند تا نام خود را جاودان کنند.
💡 نویسندگان در متون کلاسیک، گاهی از واژه مجالحه برای توصیف تقابلهای فکری و لفظی میان شخصیتهای اصلی داستان که بسیار پیچیده و پرالتهاب است، استفاده میکنند.
💡 آن مبارز با مهارت بسیار بالا، در میان میدان جنگ وارد مجالحه شد و با استفاده از شمشیر خود، تمام حریفان را یکی پس از دیگری از پای درآورد.