متوزی
لغت نامه دهخدا
متوزی ٔ. [ م ُ ت َ وَزْ زِءْ ] ( ع ص ) مشک پر. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ). و رجوع به توزؤ شود.
متوزی ٔ. [ م ُ ت َ وَزْ زِءْ ] ( ع ص ) مشک پر. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ). و رجوع به توزؤ شود.