متنطق
مترادفها
سخنگو، منطقی
متضادها
ساکت، خاموش
لغت نامه دهخدا
متنطق. [ م ُ ت َ ن َطْ طِ ] ( ع ص ) گفتگوکننده و نطق کننده. ( ناظم الاطباء ). || کمر بر میان بسته. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به تنطق شود.
سخنگو، منطقی
ساکت، خاموش
متنطق. [ م ُ ت َ ن َطْ طِ ] ( ع ص ) گفتگوکننده و نطق کننده. ( ناظم الاطباء ). || کمر بر میان بسته. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به تنطق شود.