متلطط
مترادفها
متلاطم، ناآرام
متضادها
آرام، ساکن
لغت نامه دهخدا
متلطط. [م ُ ت َ ل َطْ طِ ] ( ع ص ) آن که منکر شود حق کسی را. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). منکر دین حق. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تلطط و تلطی شود.
متلاطم، ناآرام
آرام، ساکن
متلطط. [م ُ ت َ ل َطْ طِ ] ( ع ص ) آن که منکر شود حق کسی را. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). منکر دین حق. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تلطط و تلطی شود.