متلحی
متضادها
جدی، متمرکز
لغت نامه دهخدا
متلحی. [ م ُ ت َ ل َح ْ حی ] ( ع ص ) آن که عمامه بزیر حنک درآورده بندد. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). کسی که عمامه را بزیر حنک درآورده بندد. ( ناظم الاطباء ).
جدی، متمرکز
متلحی. [ م ُ ت َ ل َح ْ حی ] ( ع ص ) آن که عمامه بزیر حنک درآورده بندد. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). کسی که عمامه را بزیر حنک درآورده بندد. ( ناظم الاطباء ).