متقصی
لغت نامه دهخدا
متقصی. [ م ُ ت َ ق َص ْ صی ] ( ع ص ) به نهایت رسنده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). کسی که میرسد به نهایت چیزی. || کوشش کننده در تفحص و تفتیش. ( ناظم الاطباء ). رجوع به تقصی شود.
متقصی. [ م ُ ت َ ق َص ْ صی ] ( ع ص ) به نهایت رسنده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). کسی که میرسد به نهایت چیزی. || کوشش کننده در تفحص و تفتیش. ( ناظم الاطباء ). رجوع به تقصی شود.