متداین

واژه «متداین» یک اصطلاح عربی است که در متون لغوی و فقهی به کار می‌رود و به معنای افرادی است که در رابطه مالی با یکدیگر قرار دارند و به صورت متقابل به هم بدهکار یا طلبکار هستند. این واژه بیشتر در حوزه معاملات اقتصادی و حقوقی استفاده می‌شود و به وضعیتی اشاره دارد که در آن دو طرف معامله بر اساس نسیه، وام یا دین با یکدیگر دادوستد می‌کنند. در چنین حالتی، هر یک از طرفین ممکن است دِینی بر عهده داشته باشد یا طلبی از طرف مقابل داشته باشد، و به همین دلیل رابطه میان آنان «تداین» یا بدهکاری متقابل نامیده می‌شود. از نظر زبانی، «متداین» اسم فاعل از ریشه «دَیْن» به معنای بدهی است و در حالت جمع نیز به صورت «متداینین» به کار می‌رود. در کاربرد فقهی، این واژه برای بیان روابط مالی مشروعی استفاده می‌شود که در آن خرید و فروش یا تبادل کالا و خدمات به صورت نسیه انجام می‌گیرد. مفهوم اصلی آن بر پایه اعتماد مالی و تعهد به بازپرداخت بدهی در زمان مشخص استوار است. در متون اقتصادی قدیم نیز این اصطلاح برای توصیف نظام‌های مبادله‌ای مبتنی بر اعتبار مالی میان افراد یا گروه‌ها به کار رفته است. بنابراین، متداین صرفاً به معنای بدهکار بودن یک‌طرفه نیست، بلکه به رابطه دوطرفه بدهی و طلب میان افراد اشاره دارد. بنابراین، این کلمه به افرادی اطلاق می‌شود که در یک رابطه مالی مبتنی بر دین و وام با یکدیگر درگیر بوده و هر یک نسبت به دیگری تعهد مالی دارند.