لغت نامه دهخدا
مبتلع. [ م ُ ت َ ل َ ] ( ع ص ) چیزی فروبرده در حلق. ( آنندراج ). فروبرده شده در حلق و بلع کرده شده. ( ناظم الاطباء ).
مبتلع. [ م ُ ت َ ل ِ ] ( ع ص ) بسیارخوار. ( آنندراج ). || فروبرنده در حلق و بلع کننده. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به ماده قبل شود.
