مایه ٔ شب
لغت نامه دهخدا
مایه شب. [ ی َ / ی ِ ی ِ ش َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از سیاهی و تاریکی شب باشد. ( برهان ) ( آنندراج ).
فرهنگ فارسی
کنایه از سیاهی و تاریکی شب
مایه شب. [ ی َ / ی ِ ی ِ ش َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از سیاهی و تاریکی شب باشد. ( برهان ) ( آنندراج ).
کنایه از سیاهی و تاریکی شب