لغت نامه دهخدا
مافارقین. [ رِ ] ( اِخ ) نام ولایتی است. ( آنندراج ) ( غیاث ). میافارقین. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ):
کوس فیروزی چنان کوبد به صحرای حلب
کاوفتد آواز او در آمد و مافارقین.امیرمعزی.سالار پیر کرده به مافارقین سفر
سالار شام نیز ورا در ضمان شده.خاقانی.و رجوع به میافارقین شود.