لغت نامه دهخدا
لگله. [ ل َ گ َ ل َ / ل ِ ]( اِ ) لگدکوب باشد و آن کتک و لتی است که با پای بزنند نه با دست. ( برهان ). ضرب لگد. زخم لگد. پایکوب.
لگله. [ ل َ گ َ ل َ / ل ِ ]( اِ ) لگدکوب باشد و آن کتک و لتی است که با پای بزنند نه با دست. ( برهان ). ضرب لگد. زخم لگد. پایکوب.
لگد کوب باشد و آن کتک ولتی است که با پای بزنند نه با دست. ضرب لگد.