لغت نامه دهخدا
لگ بن. [ ل َ ب ُ ] ( اِخ ) دهی از دهستان لاهیجان بخش حومه شهرستان مهاباد، واقع در 24هزارگزی باختر شوسه مهاباد به سردشت. کوهستانی،معتدل و دارای 291 تن سکنه که کردزبانند. آب آن از رودخانه آواجیر. محصول آنجا غلات، توتون و حبوبات. شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی جاجیم بافی و راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4 ).
