لوغیده
لغت نامه دهخدا
لوغیده. [ دَ / دِ ] ( ن مف ) نعت مفعولی از لوغیدن.
فرهنگ عمید
دوشیده.
جمله سازی با لوغیده
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 کف زمین پس از گذشتن چندین حیوان از میان گل و لای، کاملاً لوغیده و ناپایدار شده بود و هر قدمی که برمیداشتیم خطر سقوط داشت.
💡 لباسهای او به دلیل بازی کردن در میان گل و لای شدید، کاملاً لوغیده و کثیف شده بود و دیگر امکان استفاده از آنها وجود نداشت.
💡 خاک زمین در اثر بارندگیهای اخیر بسیار لوغیده و نرم شده است، به طوری که کشاورزان برای شخم زدن باید منتظر خشک شدن زمین باشند.