لافنده

لافنده. [ ف َدَ / دِ ] ( نف ) آنکه لافد. آنکه لاف زند:
از این لافندگان و آوازجویان بگذر ای حجت
که تو مرد حق و زهدی نه مرد لاف و آوازی.ناصرخسرو.

لاف زننده، لاف زن.

( اسم ) ۱- آنکه خودستایی کند. ۲- آنکه دعوی باطل کند جمع: لاغندگان.