قیقاوس

قیقاوس. [ وَ ] ( اِخ ) معرب کیکاوس. نام ستاره ای است واین کلمه عجمی است. ( از اقرب الموارد ). شکلی است بر فلک از اشکال شمالی بصورت مثلث بزرگ. ( آنندراج ). این لغت روم است و آن را عرب ملتهب خوانند و کواکب او یازده در نصف صورتند و ده خارج و او در میان کوکب ذات الکرسی و کوکب جدی باشد و عرب کوکبی را که بر سینه اوست قرحه خوانند و آن را که بر منکب ایمن باشد فرق و آن را که بر پای چپ باشد راعی و میان هر دو پای او به استقامت ستاره ای کوچک باشد مایل به پای چپ آن را کلب راعی خوانند و میان پایهای او و میان جدی چند ستاره کوچک باشد که آن را اغنام خوانند. ( نفایس الفنون در علم صور کواکب ).

صورتی است فلکی از صور شمالی بشکل مثلثی بزرگ. ستاره ایست که بسیار کم نور می باشد. هویت این برج را ب آسانی می توان تعیین نمود. مجموعه ستارگان ابری شکل که هزاران سال نوری از ما فاصله دارد این برج را در برگرفته. بنابراین هویت این ستارگان ابری را میتوان بخوبی تعیین کرد. توضیح محرف آن [ قیقاوس ] و [ فیقاوس ] است.