قلعم

لغت نامه دهخدا

قلعم. [ ق َ ع َ ] ( ع اِ ) گنده پیر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). عجوز. ( اقرب الموارد ).
قلعم. [ ق ِ ع َم م ] ( ع ص ) پیر سالخورده. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).