لغت نامه دهخدا
قعوان. [ ق َع ْ ] ( ع اِ ) تثنیه قعو، و آن دو چوب بکره دلو است که تیر چرخ بر آن باشد، یا دو آهنی است که در میان آن بکره گردد. ج، قُعی. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
قعوان. [ ق َع ْ ] ( ع اِ ) تثنیه قعو، و آن دو چوب بکره دلو است که تیر چرخ بر آن باشد، یا دو آهنی است که در میان آن بکره گردد. ج، قُعی. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).