قطب الدین عتیقی

قطب الدین عتیقی. [ ق ُ بُدْ دی ن ِ ع َ ] ( اِخ ) تبریزی. پدر جلال الدین عتیقی است. اشعاری دارد، او راست:
من از این بار که رخ سوی سفر می آرم
از دل و دیده خود خون جگرمی بارم
جز خدا هیچکسی نیست که داند حالم
همدمی نیست که باشد نفسی غمخوارم
اندرین قافله کس نیست ز من سوخته تر
بیم آن است که جان را به خدا بسپارم.( ازتاریخ گزیده چ لندن ج 1 ص 824 ).