فرهوذ

«فرهوذ» واژه‌ای فارسی است که در متون کهن به کار رفته و برای توصیف خصوصیات جسمانی افراد استفاده می‌شود. یکی از معانی آن «مرد گرداندام و سطبر» است، یعنی مردی با اندامی بزرگ و قوی. معنای دیگر «مرد نازک پرگوشت» است؛ فردی که بدنی متناسب و پرگوشت دارد اما لاغر و ظریف نیست. این واژه همچنین برای کودکان به کار رفته و اشاره به «کودک پرگوشت و خوش‌صورت» دارد. گاهی «فرهوذ» به مرد درشت‌اندام و قوی نیز اطلاق می‌شود که توان بدنی و جسمانی بالایی دارد. کاربرد این واژه در ادبیات و لغت‌نامه‌های فارسی برای توصیف ویژگی‌های جسمانی مثبت و سالم رایج بوده است. تفاوت معناهای واژه بیشتر به سن و جنس فرد بستگی دارد، به طوری که برای مردان بالغ و کودکان هر دو کاربرد دارد.