واژه «پیرامون» در زبان فارسی به معنای اطراف، دوروبر، گرداگرد، دورتادور و محدوده احاطهکننده یک چیز یا شخص به کار میرود. این کلمه که در فارسی باستان نیز ریشه دارد، در طول زمان معنای گستردهتری یافته و امروزه علاوه بر کاربرد مکانی، در مفاهیم انتزاعی نیز مورد استفاده قرار میگیرد. «پیرامون» میتواند به فضای اطراف یک شیء، محیط فکری یا اجتماعی یک فرد، یا حتی مباحث مرتبط با یک موضوع تخصصی اشاره داشته باشد.
معنای اصلی «پیرامون» به مفهوم «اطراف و احاطه» اشاره دارد. این معنا در کاربردهای مختلف، از توصیف مکانی گرفته تا بیان روابط مفهومی، به کار میرود. به عنوان مثال، «گرداگرد یک منظره» یا «مباحث پیرامونی یک موضوع» هر دو از این واژه بهره میبرند. این گستردگی معنایی، «پیرامون» را به کلمهای چندوجهی و پرکاربرد در زبان فارسی تبدیل کرده است.
